Heerhugowaard

 Het nieuwste stationsgebouw van Heerhugowaard op 2 mei 2015.

JavaScript must be enabled in order for you to use Google Maps.
However, it seems JavaScript is either disabled or not supported by your browser.
To view Google Maps, enable JavaScript by changing your browser options, and then try again.

Afdrukken

Tijdens de eerste periode van aanleg van spoorwegen door de Staat, maakt de overheid voor de bouw van stations in eerste instantie gebruik van enkele standaardontwerpen, ingedeeld in klassen. Van het kleinste type, het type 5e klasse, zijn begin jaren '60 van de negentiende eeuw bijna veertig exemplaren neergezet. Ook Hugowaard krijgt in 1862 een standaard stationsgebouw van het type 5e klasse. Het eenvoudige rechthoekige gebouw is twee verdiepingen hoog en heeft een hoog middendeel met puntgevel dat zowel aan straatzijde als de perronzijde naar voren staat. De Staatsspoorwegen nemen het station bij de opening van het baanvak Nieuwe Diep - Alkmaar van Staatslijn K in december 1865 in gebruik.

Vrijwel alle gebouwen van het type vijfde klasse zijn in de loop der jaren vergroot. Zo ook het stationsgebouw van Hugowaard. In 1872 krijgt het stationsgebouw, net als de stations Anna Pauwlona en Noord-Scharwoude aan dezelfde staatslijn, een lange lage zijgevel waarin de afdelingen voor de reizigers komen. Hier komt tevens de nieuwe hoofdentree. Aan de perronzijde komt een ruime luifel. De begane grond van het oorspronkelijke gebouw wordt ingericht voor de afhandeling van het goederenvervoer.

In 1912 is de naam van het station gewijzigd in Heerhugowaard. In 1948 wijzigt NS de naam in Heerhugowaard - Broek op Langendijk, de langste stationsnaam in de Nederlandse spoorweggeschiedenis.

In 1967 maakt het gebouw plaats voor een nieuw standaardstation. Het zogenaamde plinttype is in de jaren '60 en '70 in diverse vergelijkbare plaatsen neergezet. Het rechthoekige gebouw bevat de noodzakelijke voorzieningen als loketten en een ruime wachtruimte en is grotendeels transparant. De gesloten bouwdelen zijn grotendeels met geglazuurde bakstenen uitgevoerd. Tussen het open en het gesloten bouwdeel komt aan de straatzijde een ogenschijnlijk losstaand geveldeel dat in sierverband is gemetseld. Het gebouw staat op een 'zwevende' betonplaat om de ruimte tussen straat- en perronniveau te visualiseren. Het platte dak van het station loopt uit in een royale luifel die de gehele betonplaat overkapt en zo tevens de verbinding tussen het stationsplein, het perrons en de toegang tot het gebouw. In 1976 verdwijnt de toevoeging Broek op Langendijk weer van de borden.

Door de sterke groei van Heerhugowaard is het stationsgebouw uit de jaren '60 al snel te klein. Omdat de plaats vooral aan de 'andere zijde' van het spoor uitbreidt, laat NS in 1989 aan deze zijde een nieuw stationsgebouw neerzetten. Het nieuwe stationsgebouw bestaat uit een lange lage straatgevel met daarin een bloemenkiosk. In het kwartronde, grotendeels gesloten, hoofdgebouw komt een ruime hal met drie loketten. Aan de spoorzijde komt, boven het water van de afwateringstocht een ronde open wachtkamer. Het stationsgebouw aan de andere zijde van het spoor blijft in gebruik als wachtruimte met horeca.